Wednesday, October 15, 2008

The plot

Είναι νομοτελειακό κι ας το έχουν αποστηθίσει όλες οι περσόνες του σταρ σύστεμ. Το σύμπαν πλέκει συνωμοσίες. Ο βασικός κανόνας είναι να σου πηγαίνουν όλα στραβά ταυτόχρονα ή το αντίθετο. Οτιδήποτε μέτριο και γύρω από αυτό είναι βαρετό.

Είναι σαν τη ιστορία της φίλης μου της Κατερίνας. Για 10 χρόνια η ζωή της ήταν μια μετριότητα. Μέτριος γκόμενος, μέτρια δουλειά, μέτριοι στόχοι, χλιαρή καθημερινότητα. Μέσα σε ένα χρόνο ήρθαν τα πάνω κάτω. Από πάνω έκατσε η μαύρη πλευρά. Μαύρισε το σύμπαν, όμως: Τον μέτριο γκόμενο διαδέχτηκαν οι χειρότεροι, η μέτρια δουλειά πέρασε κρισάρα, η μέτρια καθημερινότητα έγινε Γολγοθάς και η Κατερίνα λίγο πριν τα 30 ήταν στο κατώφλι της Σταυρούπολης. (Για τους μη Θεσσαλονικείς, στη Σταυρούπολη έχει ένα νοσοκομείο, στο οποίο σου φοράνε άσπρη ρόμπα ανάποδα, με δεμένα στην πλάτη τα μανίκια. Got it?). Και μετά, πάλι μέσα σε λίγες μέρες (περίπου 90), η άσπρη πλευρά πήρε τη ρεβάνς. Ήρθε ο έρωτας που θα κρατήσει για πάντα, ήρθε η επαγγελματική επιτυχία και όλα όσα ακολουθούν αυτών. Η ευτυχία, ώσπου να γίνει κι αυτή μετριότητα. Ή να μη γίνει ποτέ.

Αυτές οι τούμπες, λένε, κάνουν τη ζωή μας ενδιαφέρουσα. Μμμμ, ναι, την κάνουν. Και προκαλούν μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια. Και όταν τις έχεις περάσει, το βλέμμα σου αρχίζει να προδίδει την ηλικία σου.

Status: November is in love. Fuck!



love is these blues and I'm singing again

4 comments:

τέλσον said...

χμμμ, η κατακλείδα σου με κάνει να ξεχνώ το υπόλοιπο πόστ... σκορπιός ερωτευμένος... σε χαίρομαι και σε θαυμάζω για το θάρρος σου.

καλή συνέχεια.

november said...

χαχαχαχα... τέλσον, κάτι ξέρεις εσύ! This time I am NOT free falling!

krotkaya said...

και γιατί fuck?

november said...

Διότι, είμαι εγώ τώρα, μεγάλη γυναίκα (βαδίζουμε με την ταχύτητα του φωτός πλέον για τα 30) για κόμπους στο στομάχι, (κι άλλο) άγχος, κι άλλη συγκίνηση?

Feels good so far, though :-)